جايزه بنياد لخ والسا

سه زن ايراني برنده جايزه بنياد لخ والسا شدند

 لادن و رؤيا برومند و شادي صدر برنده جايزه حقوق بشر سال ۲۰۰۹ بنياد لخ والسا رئيس جمهوري پيشين لهستان شدند.بنياد لخ‌ والسا دوشنبه با انتشار بيانيه‌اي از اعطاي جايزه سال ۲۰۰۹ خود به اين سه زن ايراني خبر داده است.اين بنياد اعلام كرده كه جايزه ۱۰۰ هزار دلاري خود به همراه ديپلم افتخار را به خاطر «‌فعاليت‌هاي پيگير و ستايش برانگيز» اين سه زن، در راستاي «پيشبرد آزادي بيان، موازين حقوق بشر و دموكراسي» در ايران به آنها اعطا كرده است.بنياد لخ‌ والسا در بيانيه خود از فعاليت‌هاي شادي صدر فعال حقوق زنان عليه مجازات‌هايي از قبيل «سنگسار» در ايران «تجليل» به عمل آورده است.اين بنياد در عين حال از فعاليت‌هاي لادن و رؤيا برومند براي مقابله با هر «نوع نژادپرستي، تبعيض و نقض حقوق بشر» در ايران تجليل كرده است. لادن و رويا برومند فعاليت‌هاي خود را در چهارچوب بنيادي به نام «برومند» انجام مي‌دهند كه به نام رحمن برومند پدر فقيد اين دو نفر تشكيل شده است. در سال‌هاي اخير، فعالان زن ايراني به خاطر فعاليت‌هاي خود در زمينه‌هاي حقوق بشر، حقوق زنان، لغو مجازات اعدام و سنگسار در ايران، برنده بسياري از جوايز معتبر حقوق بشري در جهان شده‌اند.نسرين ستوده، پروين اردلان، شيرين عبادي و كميپن يك ميليون امضا از جمله زنان و نهاد‌هاي مرتبط با فعالان حقوق زنان در ايران به شمار مي‌روند كه موفق به دريافت جايزه‌هايي شده‌اند.

--------------------------------------------------------------------------------
اعطاي جايزۀ حقوق بشر بنياد لخ والسا به سه زن ايراني

راديو فرانسه : بنياد لخ والسا، رئيس جمهوري پيشين لهستان، جايزۀ حقوق بشر سال ٢٠٠٩ خود را به سه تن از زنان مبارز ايراني لادن و رؤيا برومند و شادي صدر اعطا كرد. بر اساس بيانيه اي كه در روز دوشنبه به وسيلۀ بنياد لخ والسا منتشر شد، ديپلم افتخار و مدال و جايزۀ يكصد هزار دلاري تعلق يافته به اين سه زن به خاطر فعاليت هاي پيگير و ستايش برانگيز آنان در راستاي پيشبرد آزادي بيان، موازين حقوق بشر و دموكراسي در ايران به آنان اعطا شده است.در اين بيانيه به ويژه از فعاليت ها ي شادي صدر و مبارزات اين حقوقدان و روزنامه نگار مقيم ايران عليه مجازات هاي وحشيانه اي چون سنگسار تجليل به عمال آمده است. بنياد لخ والسا در عين حال از فعاليت هاي لادن و رؤيا برومند با هرنوع نژادپرستي و تبعيض و نيز نقض حقوق بشر در ايران تجليل كرده است. فعاليت هاي لادن و رؤيا برومند در چهارچوب بنيادي به همين نام صورت مي گيرد كه به نام عبدالرحمن برومند پدر فقيد اين دو تن ايجاد شده است. افزون براين، بنياد برومند در اقدامات خيريه نيز فعال است.

خردگرایی دکارت

دکارت در کتابِ مشهورِ خویش «گفتار در روشِ درست به کار بردنِ عقل، و جست‌وجویِ حقیقت در علوم» توضیح می‌دهد که چگونه در بزرگسالی در تمامِ تعالیمِ رسمی و سنتی، اعم از دین و علم تردید کرد و به دنبالِ آن رفت که بنیادِ محکمی برایِ آن همه آموزه‌هایی که همه بدیهی می‌انگاشتند بیابد. وقتی برایِ یک فرض بنیادِ مطمئنی نمی‌یابیم می‌توانیم یک مرحله عقب‌تر رفته و در چیزهایی تردید کنیم که آن فرض بر آن‌ها مبتنی است؛ یعنی فرض‌هایِ مرحلهٔ قبلِ آن. اگر این کار را ادامه دهیم به جایی می‌رسیم که این شک پدید می‌آید: «اصلاً آیا من وجود دارم؟». دکارت به همین مرحله رسید. او تلاش کرد وجود خویش را اثبات کند. جملهٔ معروفِ «می‌اندیشم پس هستم» همین تلاش را بیان می‌کند. استدلالِ دقیقِ دکارت به این ترتیب است: شک دارم که وجود دارم یا نه. اما در یک چیز شکی ندارم و آن وجودِ شک است. شک هست پس اندیشه هست. اندیشه هست پس وجودِ اندیشنده هست. بعدها این انتقاد مطرح شد که این استدلال هنوز اثبات نمی‌کند که وجود از آنِ من است.

منشور كوروش را پس از يك قرن در ایران

 

مدير موزه ملي ايران درباره نمايش منشور حقوق بشر كوروش طبق هماهنگي‌هاي لازم با مسئولان موزه بريتانيا گفت: ايراني‌ها منشور حقوق بشر كوروش را پس از يك قرن در بهار سال آينده از نزديك مي‌بينند. وی اظهار داشت: يك سري ارتباطات بين موزه‌اي در دنيا وجود دارد كه بر اين اساس رياست سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري به ما مأموريت دادند تا نسبت به نمايش تعلقات تمدن كشورمان اقدام كنيم. وي با بيان اينكه منشور حقوق بشر كوروش به مدت يك فصل در فصل بهار در موزه ملي ايران به نمايش گذاشته مي‌شود، گفت: موافقتنامه‌هاي حقوقي مورد نياز دولت براي ورود اين اثر تاريخي به ايران نيز در دستور كار قرار خواهد گرفت. مدير موزه ملي ايران از همكاري خوب موزه بريتانيا درباره ورود اين منشور تاريخي به ايران نيز ياد كرد و گفت: از اين پس در تفاهمنامه‌هايي كه با كشورهاي مختلف به امضا مي‌رسانيم در مفاد تفاهمنامه همكاري دو جانبه براي نمايش آثار تاريخي را مي‌گنجانيم.  منشور حقوق بشر كوروش كه با نام استوانه كوروش نيز شناخته مي شود، از جنس سفال است و طبق گفته‌هاي باستان‌شناسان در سال 539 پيش از ميلاد توسط كوروش دوم هخامنشي ساخته شده است. دور تا دور اين استوانه سفالين در حدود 40 خط به زبان ميخي بابلي، سخنان و فرمان‌هاي كوروش بسته است. 23 سانتي‌متر طول و 11 سانتي‌متر عرض دارد. بر اين استوانه شرح فتح بابل توسط كوروش دوم و اسارت نبونيذ (بخت النصر)، آخرين شاه بابل در سال 539 پيش از ميلاد مسيح نگاشته شده است. شاه هخامنشي پيروزي خود را به مردوك، كهن‌ترين خداي بابل نسبت داده است. در اين منشور وي از بازگرداندن پيكر خداياني كه نبونيذ (شاه بابل) از معابد مختلف جمع و به بابل آورده بود، خبر مي‌دهد. وي به بازسازي معابد ويران شده پرداخت و اسرايي را كه شاهان بابل نگه مي داشتند، آزاد كرد. بازگرداندن اسراي يهودي در اين منشور ذكر نشده اما آزاد كردن آنها بخشي از سياست شاه هخامنشي پس از فتح بابل بوده است. از منشور كوروش به عنوان نخستين منشور حقوق بشر در جهان ياد مي‌شود. اين منشور در سال 1879 توسط هورمزد رسام، باستان شناس آشوري-بريتانيايي به دست آمد. در حال حاضر اين لوح سفالين استوانه‌اي در بخش «ايران باستان» در موزه بريتانيا نگهداري مي‌شود.

اعلامیه جهانی حقوق بشر

اعلاميه جهانی حقوق بشر

 

 

اعلامیه جهانی حقوق بشر  

 یک پیمان بین المللی است که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسیده‌است و شامل ۳۰ ماده‌ است که به تشریح دیدگاه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر می‌پردازد. مفاد این اعلامیه حقوق بنیادی مدنی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، و اجتماعی که تمامی ابنای بشر در هر کشوری باید از آن برخوردار باشند، مشخص کرده‌است.مفاد این اعلامیه از نظر بسیاری از پژوهشگران از اعتبار حقوق بین‌الملل برخوردارست زیرا به صورت گسترده‌ای پذیرفته شده و برای سنجش رفتار کشورها به کار می‌رود.کشورهای تازه استقلال یافته زیادی به مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر استناد کرده یا آن را در قوانین بنادی یا قانون اساسی خود گنجانده‌اند.

تاریخچه

 مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سه سال پس از تأسیس سازمان ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر تصویب نمود و اعلامیه جهانی حقوق بشر، که هدف آن ایجاد تضمین حقوق و آزادی های برابر برای همه مردم بود در ۱۰ دسامبر۱۹۴۸ به تصویب رسید، روزی که اینک در سراسر جهان به عنوان روز بین‌المللی حقوق بشر گرامی داشته می‌شود.

ماده ۱:  تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند . همه دارای عقل و وجدان می باشند و باید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.

 ماده۲:  هر کس می تواند بدون هیچ گونه تمایز ، خصوصا از حیث نژاد ، رنگ ، جنس ، زبان ، مذهب ، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر و همچنین ملیت ، وضع اجتماعی ، ثروت ، ولادت یا هر موقعیت دیگر ، از تمام حقوق و کلیه آزادی هایی که در اعلامیه حاضر ذکر شده است ، بهره مند گردد. به علاوه هیچ تبعیضی به عمل نخواهد آمد که مبتنی بر وضع سیاسی ، اداری و قضایی یا بین المللی کشور یا سرزمینی باشد که شخص به آن تعلق دارد . گواه این کشور مستقل ، تحت قیمومیت یا غیر خود مختار بوده یا حاکمیت آن به شکل محدودی شده باشد.

ماده ۳:  هر کس حق زندگی ، آزادی و امنیت شخصی دارد.

ماده ۴:  احدی را نمی توان در بردگی نگه داشت و داد و ستد بردگان به هر شکلی که باشد ممنوع  است.

 ماده ۵: احدی  را نمی توان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه و یا بر خلاف انسانیت و شئون بشری یا موهن باشد .

ماده ۶:  هر کس حق دارد که شخصیت حقوق او در همه جا به عنوان یک انسان در مقابل قانون شناخته شود .

 ماده ۷:  همه در برابر قانون ، مساوی هستند و حق دارند بدون تبعیض و مساوی از حمایت قانون برخوردار شوند.همه حق دارند در مقابل هر تبعیضی که ناقض اعلامیه حاضر باشد و بر علیه هر تحریکی که برای چنین تبعیضی به عمل آید به طور تساوی از حمایت قانون بهره مند شوند .

 ماده ۸:  در برابر اعمالی که حقوق اساسی فرد را مورد تجاوز قرار بدهد و آن حقوق به وسیله قانون اساسی یا قانون دیگری برای او شناخته شده  باشد ، هر کس حق رجوع به محاکم ملی صالحه دارد .

ماده ۹:  احدی  را نمی توان خود سرانه توقیف ، حبس یا تبعید نمود .

 ماده ۱۰:  هرکس با مساوات کامل حق دارد که دعوایش به وسیله دادگاه مساوی و بی طرفی ، منصفانه و علنا رسیدگی بشود و چنین دادگاهی درباره حقوق و الزامات او یا هر اتهام جزایی که به او توجه پیدا کرده باشند، اتخاذ تصمیم بنماید.